Religie & cultuur in de Lage Landen IKON logo publieke omroep
Lux Het Vermoeden
De Vermoeden Viering
Lux Magazine
Het Vermoeden
   

Hoe zal ik U ontvangen?

Vrijdag 24 december
TV Ned 2 - 23.16 uur

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.


Herhaling: Eerste Kerstdag 10.10 –10.55 uur op Nederland 2
Gospelkoor_ZO!

Bekijk de uitzending hier online

HOE ZAL IK U ONTVANGEN?
Kerstnachtprogramma

Kerst bij de IKON staat dit jaar in het teken van totaaltheater met muziek, kunst, gesprekken en een kersttoespraak. Dit alles vanuit de Dominicuskerk in Amsterdam onder het motto: Hoe zal ik u ontvangen?

Deze zin met belofte is te vinden in het Weihnachts-oratorium van Bach en stelt de vraag hoe wij de ander - vrienden en familie, maar ook vreemdelingen en buitenstaanders - welkom heten. Hoe gaan we om met gastvrijheid en waar verlangen we ten diepste naar? Kiezen we voor uitsluiting of voor verbinding met elkaar? Over de geboorte van een kind en een nieuw begin.

Soloklas_Koorschool_St_Bavo_Haarlem

Onder het motto: Komt allen tezamen!, is er de kersttoespraak door dichter en pastor Huub Oosterhuis, waarin hij spreekt over het messiaanse visioen:

'Beschaving is dat wij andere mensen, van waar ook ter wereld, welkom heten en proberen te ontmoeten zoals zij zijn. Beschaving is dat wij bereid zijn om alle problemen die zo’n ontmoeting met zich meebrengt, onder ogen te zien en op te lossen, zo mogelijk zonder angst. Dat kan. Wij kunnen met ons allen het leven aan.'

Ook zijn er optredens van Sabrina Starke & band, zangers en musici van het MCO-omroep orkest, rapper Winne en Gospelkoor ZO!, de soloklas van de Koorschool St. Bavo uit Haarlem, gesprekken met de 11-jarige Aram, die al zijn hele leven in een asielzoekerscentrum woont, de Friese buurvrouwen Trudy en Jackelien uit Kollum die de ‘Vluchteling op Uitnodiging’ Hamida en haar kinderen in de Hollandse polder helpen bij de inburgering, want aldus Jackelien: ‘Ik zag mezelf al in Afrika zitten met vijf kinderen, allemaal buitenlanders om je heen, je spreekt de taal niet, de schrik sloeg me om het hart’.
Fotografe Karijn Kakebeeke en journalist Eefje Blankevoort vertellen over hun ervaring in Afrika waar ze een reportage maakten over de 500 personen die Nederland zelf jaarlijks aanwijst om naar ons land te emigreren.
En Nils Roemen van de Waarmakerij, een plek waar mensen werk kunnen maken van hun‘Sociale Overwaarde’. Als we de Sociale Overwaarde nieuw leven inblazen, dragen we bij aan een waardevoller wereld, een afnemende wegwerpcultuur en daarmee een duurzamere wereld waar genoeg is voor iedereen. Modeontwerper en kunstenaar AZIZ ontvangt het publiek liefdevol met betoverende kleuren, warmte en energie.

Huub_Oosterhuis_en_Aziz_Bekkaoui

Annemiek Schrijver presenteert deze geëngageerde kersthappening waarin we op zoek gaan naar een betere wereld met predikers & profeten, jong & oud, oude & nieuwe Nederlanders, gelovigen & ongelovigen, rappers & klassieke zangers. Weg van de angst klinkt deze Kerstnacht: Vreest niet! Een kind is u geboren. Vrede op aarde, in de mensen een welbehagen.

Redactie: Ruben Altena, Els van Driel, Lotje Dercksen, Martje van der Heijden, Henriette Smit; productie:Yvonne Clement, Pauline Veltman;
Regie: Wilberry Jakobs; eindredactie: Ida Overdijk


Toespraak Huub Oosterhuis

1.
Hoe zal ik U ontvangen? Wie is die U? Dat is Jezus, geboren in Bethlehem, getogen in Nazareth, Christus genoemd, gezalfde, Messias en Mensenkind. Hoe zal ik U ontvangen en hoe ontmoet ik U? Over die ‘ontmoeting’ heeft het mensenkind Jezus iets gezegd, dít heeft hij gezegd:

Ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, ik was naakt, en jullie hebben mij gekleed. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe. Wanneer hebben wij u hongerig gezien en te eten gegeven? Wanneer hebben wij u als vreemdeling ontmoet en opgenomen? Ik zeg je: alles wat je gedaan hebt aan een van de nietigste van mijn broeders of zusters, dat heb je mij aan gedaan.

Dat is ontvangen. Dat is ontmoeting.

Op vele plaatsen in Europa, en niet het minst in Nederland, wordt aan vreemdelingen op steeds hoger toon te verstaan gegeven dat zij moeten oprotten, wegwezen, met deze en vergelijkbare woorden. ‘Wat doen ze hier eigenlijk? Wie heeft ze binnen gelaten?’

Lastige man die twee jaar geleden op een avond in november, plotseling bij mij aanbelde, doorgestuurd door iemand die wel eens een liedje van me gezongen had – daar sta je op mijn drempel, voor mijn neus, je kijkt me aan ... wat moet ik met je? Ik moest iets met je. Je was onontkoombaar. Maar ik hoopte dat je gauw weer zou weggaan. Maar dat ging je niet, je bent nog altijd in mijn leven.

Ik keek in je gezicht. En jij in mijn gezicht, met ogen die zeiden: ja, ik weet het, ik ben onmogelijk, ik ben een vluchteling, een asielzoeker. Ik heb geen plek op aarde, ik ben ontworteld en overbodig. Neem mij op, red mijn ziel, dood me niet – ik ben een mens als jij.

Beschaving is dat wij andere mensen, van waar ook ter wereld, welkom heten en proberen te ontmoeten zoals zij zijn. Beschaving is dat wij bereid zijn om alle problemen die zo’n ontmoeting met zich meebrengt, onder ogen te zien en op te lossen, zo mogelijk zonder angst. Beschaving is: elkaar helpen onze xenofobie te overwinnen en af te leren. Dat kan. ‘Wij kunnen met ons allen het leven aan’.
De chaos van beledigen, tarten, honen en haten, van angst, vooroordelen en niet beter willen weten - die heersende chaos is uitzichtloos, lege toekomst. Maak huizen boven die chaos uit.

Hoe zal ik jou ontvangen? En hoe ontmoet ik jou, vreemde man, vrouw, kind, nietige broeder en zuster van Jezus, die getogen is in Nazareth en geboren in Bethlehem.

2.
In deze nacht – geboren – Jezus, die naam betekent God bevrijdt.
‘Geboren zijn’ kun je niet begrijpen. Zoveel mensen, allemaal herkenbaar als mens, allemaal geboren mensen. Internet en electrisch licht vind ik ook onbegrijpelijk. Maar dat haalt het niet bij ‘geboren zijn’. Geboren, dat is: er werd aan je gedacht toen je nog niet bestond. Je werd verwekt. Je was in de schoot van je moeder, ‘geweven in de schoot’, zegt zo’n bijbels lied dat wij psalm noemen. Er werd vol aandacht naar je uitgezien – je werd verwacht, je groeide en groeide. Totdat je eruit moest, en buiten de schoot van je moeder moest adem halen. Dat kan je toch niet begrijpen! Zou dat ergens in één van die honderd miljoen andere zonnestelsels óók zo gaan – wordt daar ook ‘geboren’?
Niets weten we, het is even ondenkbaar als God ondenkbaar is. Maar één ding wéét ik: als de kinderen van mijn kinderen recht hebben op een zo gelukkig mogelijk leven hier op deze aarde, omdat zij ‘geboren’ zijn, dan hebben ook al die asielzoekerskinderen daar recht op, omdat ook zij ‘geboren’ zijn. We schreeuwen om cultuur, we bedoelen geld voor toneel en concerten, ik schreeuw van harte mee – we moeten nog harder schreeuwen om gerechtigheid voor asielzoekerskinderen die in meedogenloze detentiecentra worden opgesloten.

‘Illegaal verblijf wordt strafbaar’, staat in het regeerakkoord. Kerk in Actie is bezorgd over het hardnekkige gerucht dat het kabinet de hulp aan illegalen strafbaar wil stellen. Dan mag barmhartigheid dus ook niet meer. Maar onlangs deelde de verantwoordelijke minister ons mee dat barmhartigheid in de vorm van bijvoorbeeld ‘een kop soep in de winter’ moet kunnen.
In kerken wordt gebeden. Kerk in Actie is actief bidden. Bidden is nadenken, je afvragen hoe het verder moet, niet-wegkijken. Bidden is bonken op luiken, midden in de nacht: mag dit wanhopige illegale gezin bij jullie onderduiken?

3.
Deze wereld is verschrikkelijk.
Zo ver weg van ‘vrede op aarde’.

En God zwijgt zo diep dat je denkt: hij bestaat niet. Zo voelt het. Er is maar één oplossing: dat je 'en toch' zegt en 'hier ben ik'. En om je heen kijkt of er nog iemand is die ook. En dat je dan samen probeert te redden wat je redden kunt.

Maar nu ben je oud, ziek, je kan niet meer, en je kunt deze wereld er niet meer bij hebben. En God zwijgt zo diep in alle talen dat je denkt: hij bestaat niet.
Dan nog zijn er een paar woorden, in alle talen: hebt elkander lief, doe recht, niets is onmogelijk. Ze zouden er niet meer zijn, die woorden, niet meer geladen met de kracht van verlangen en hoop, als ze niet ieder uur ergens in de wereld, in het verborgene, gedaan zouden worden.

Ik ben een leerling van de bijbel, de Thora van Mozes en Jezus en ik voel me iedere dag opnieuw vastgehouden door het visioen van een betere, nieuwe wereld zoals dat geschreven staat in de boekrol van Jesaja. Daar staat :

Wij zullen niet voor een leegte zwoegen
geen kinderen baren voor de verschrikking.
De wolf en het lam wonen samen,
de panter, het bokje, het kalf en de leeuw.
Niemand doet kwaad meer,
niemand sticht onheil.
Wij leren de oorlog af.

Ik heb besloten dit visioen ernstig te nemen, en een andere wereld dan deze, een nieuwe, voor mogelijk te houden. En ernaar te verlangen. En dus mijn ogen en oren te scherpen voor de kleinste tekenen van opleving en nieuw begin.

God is dood, denk je? God is liefde, staat geschreven en God is ieder ogenblik nieuw, zei de theoloog Edward Schillebeeckx. God is ieder ogenblik nieuwe liefde tussen mensen.

Ach wij mensen op deze avond voor kerstmis 2010. Laten wij met elkaar afspreken dat wij de hoop niet opgeven. En morgen die afspraak vernieuwen. En zo iedere dag.

REACTIES

Er zijn 11 reactie(s)
Pagina: 1 2 3 

Naam: Marina Rosenboom
Kerstgedachte
Hartverscheurend om een kind te horen zeggen dat hij niet gelukkig is omdat hij al 12 jaar in onwetendheid leeft of hij en zijn familie wel of niet mogen blijven in Nederland. Maar ook wonderen wanneer ik jonge mensen hoor en zie die de hoop op een betere wereld niet opgeven, o.a. over het project waarmakerij, dit geeft mij hoop voor de toekomst. Dit was een Kerstviering zoals het altijd zou moeten zijn.
Naam: Elisa van Heeswijk
HOE zijn zij ontvangen??
Die vraag zou men de 12 Somaliers kunnen stellen,waarvan er 6 een NL paspoort kregen en onze uitkeringen genieten...Zij hebben onze ontvangst niet echt gewaardeerd,ook al vertelde Beatrix in een Kerstboodschap:WIJ moeten anderen behandelen zoals WIJ behandelt zouden willen worden....
IK geloof niet (meer) in deze mensen..Zij komen naar Nederland met een plan in hun hoofd,en niemand kan hun daarvan ad brengen...Vooral Somaliers zijn de ondergang voor Nederland!Spijtig dat men dit moet constateren...
Beatrix heeft plaats en palijzen laat haar maar eens een CLAN opnemen,dan piept ze wel anders..
De omroepen zouden eens moeten stoppen om kritiek tegen buitenlanders als zonde uit te leggen...weloverwogen nuchtere controle is beter als hun naiviteit!

Naam: Karel Drexhage
Hartverscheurend
Zo'n jongen van 11 jaar die niet blij kan zijn met een nieuw jaar. Hartverscheurend dat bestaan in een azielzoekerscentrum Wat kan ik doen?.
Naam: rien
hoe zal ik u wegtreiteren
Inderdaad Huub! Je hebt helemaal gelijk! Sinds de jaren 80 krijgt de autochtoon in de multiculturele wijken steeds vaker te horen dat ie niet moet zeiken en op moet rotten. Want dan hoor je steevast wacht maar tot wij hier de baas zijn.
Naam: Han Lensen
Overweging van deze tijd
Eerst de Paus op T,V.
Daarna keus André van Duyn of Hoe zal ik u ontvangen
Ik ben geroerd en tevens blij dat ik de goede keuze heb gemaakt. Het laatste



U kunt hier reageren. Uw reactie verschijnt direct online.
Naam
E-mail
Uw emailadres wordt NIET gepubliceerd
Titel  
Reactie  
Verificatie code
 
  Type bovenstaande verificatie code

(Code is NIET hoofdlettergevoelig)

 

 



Reageer
 
 
     
    ---